گردآوری: مهندس محسن گلکار

کارشناس ارشد مرمت شهری

لویی ویرث که در یک سازمان اجتماعی یهودی کار کرده بود، به مطالعه ی این صورت از گروه بندی جمعیت یهودیان در بستر های تاریخی مختلف علاقمند میشود.

او با مراجعه به آثار مولفان متعدد سرگذشت گتو را از سال 1516، مبدا تاریخی که این واژه برای نامیدن محله ی یهودی به کار رفته است؛ بررسی میکند.در اروپای غربی، حکمرانان سده های میانی از یهودیان به عنوان یک منبع درآمد استفاده میکردند، از اجتماع آن ها مالیاتی وصول میکردند و دست آنان را برای افزودن قیمت اجناس باز میگذاشتند.

2

سیستم گتو متضمن یک جداسازی فیزیکی و یک پایگاه اجتماعی خاص و مفروض به حمایت کردن از آنان در برابر احساسات ضد یهودی است. محله دیوارکشی شده، شب ها، یکشنبه ها و روزهای اعیاد مسیحیان دروازه هایش بسته میشد. گتو پرازدحام بود، چون مقامات حکومتی با گسترش محوطه ی آن مخالفت میکرد. اما به رغم کمبود هایش، گتو را میتوان داوطلبانه دانست. به اجتماع یهودی امکان میداد روابط درون گروهی اش را استحکام بخشد و سنت هایش را حفظ کند. اجتماع یهودی در محور خانواده و کنیسه، نهادهای اجتماعی و قضایی مستقل سازمان می یافت. اجتماع یهودی از نوع بی سرزمینی و آوارگی برخوردار بود.ویرث تفاوت میان وضعیت رفتار های اجتماعات یهودی را در شرق و در غرب اروپا در طول قرن نوزدهم بررسی میکند. در حالی که در اروپای غربی گتوها پراکنده هستند، یهودیان اروپای شرقی منزوی در جامعه های روستایی، به زندگی در بطن اجتماعات خود ادامه میدهند.

3

این وضعیت در آمریکای اواخر قرن نوزدهم باز تولید میشود. سرگذشت گتوی شیکاگو با امواج مهاجرت آلمانی ها، لهستانی ها، مجارها و روس ها به امریکا قرین بوده است. فرآیند یگانگی مهاجران جدید از«ماکسول استریت» خیابان بازار در قلب محله ی یهودی ها آغاز میشود. سپس در لاوندال محله ی مسکونی یهودیانی که از گتو خارج شده بودند، ادامه میابد. ماکسول استریت (گتوی اولیه) یا یا محله ی لاوندال (سامانه استقرار دوم) با «وضعیت های اخلاقی» متفاوت، بر حسب اراده ی استقلال افراد در برابر اجتماع  و خانواده، متناظر است.

4

اما در سامانه های استقرار دوم همه ی مشکلات از میان نرفته است، آن جا یهودیان خارج شده از کتو با احساسات یهودی ستیزی روبرو میشوند، آنچه وجود نهاد های «کمونوتر» را ایجاب میکند؛ که ویرث آنرا« بازگشت به گتو» مینامد. گتوی ویرث در نهایت عبارت است از اعطای اجازه سکونت به جماعتی از لحاظ قومی یا دینی همگن که با درونی کردن فشارها، موجه بودن جدامانگی اش را به رسمیت میشناسد. این اثر خشونت مفهوم گتو و خطر معمولی جلوه دادن آن را توسط کنشگران سیاسی و رسانه های گروهی فرانسه امروز را نشان میدهد. همانطور که لواک واکان نشان میدهد مقایسه ی حومه های فرانسه و گتوهای امریکایی محدودیت های فراوانی دارد.

برچسب ها:

به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

دیدگاه‌ها  

0 # علی.67 1392-08-13 20:06
ممنونم بهاطر مطالب بسیا آموزندتون :roll:
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
انواع عضویت
پنل کاربری