طبقه بندی آرشیو

سه سال از نخستین خبر تخریب گذشت و حالا کتابخانه 37 ساله شهداء بندرعباس نگران تایید نهایی حکم شهادتش است و این‌طور که مسوولان این شهر تصمیم گرفته‌اند، نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور باید نام مکانی که در صدر لیست کتابخانه‌های عمومی استان هرمزگان قرار داده را حذف کند!

نامهربانی با خانه‌ی «یار مهربان»

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه‌ی خلیج‌فارس، جایی که سال‌های سال خلوت‌گاه دانشجویان و کتاب‌دوستان این شهر بوده است.
 
اما حالا که شهرداری نسبت به تخریب آن به‌صورت ویژه وارد کار شده و به هیچ صراطی مستقیم نیست، شاید هشدار فعالان فرهنگی استان نیز مورد اعتنا قرار نگیرد.
 
با این وضع، دور از تصور نیست که به همین زودی تیتر بزنیم:«قدیمی‌ترین کتابخانه بندرعباس با خاک یکسان شد»، یا شاید هم:«لودرها به ناله‌های کتابخانه شهدا توجه نکردند».
 
شاید هم این اعتراضات در شهری که اخیراً از آن با بی‌اعتنایی از فرهنگ غنی به‌عنوان پایتخت اقتصادی ایران یاد می‌شود، آب در هاون کوبیدن باشد.
 
لازم به ذکر است که این تصمیم شنیده تازه‌ای نیست. حدود سه سال پیش، خبر دستور تخریب کتابخانه‌ی شهدا که حدود 50 هزار نفر را از کتاب سیراب کرده و به عضویت درآورده، رسانه‌ها را وادار به موضع‌گیری از این تصمیم ضدفرهنگی کرد و نهایتاً با انتشار گزارشی در خبرگزاری ایسنا با عنوان«کتابخانه‌ی شهدا به سرنوشت فرهنگسرای آوینی دچار می‌شود؟!» همچنین در دیگر رسانه‌های محلی، این موضوع مورد اعتراض بسیاری از فرهنگ‌دوستان بندرعباسی قرار گرفت که با ورود به‌موقع استاندار وقت و صدور دستور توقف موقت طرح، چند وقتی خیال اهالی فرهنگ و شهروندان آسوده شد.
 
سال 89 با نگرانی و دلهره برای فرهنگ دوستان به پایان رسید و 90 هم سالی نسبتاً آرام برای کتابخانه پیر بندرعباس بود تا این‌که در ابتدای سال 91 کتابخانه‌ی شهدا به دستور مدیریت وقت اداره‌کل کتابخانه‌های استان برای تعمیرات اساسی و زیباسازی کتابخانه تعطیل شد و با وجود هزینه‌کردن 160میلیون تومان، به علت کمبود اعتبار هم‌چنین ممانعت شهرداری، پروژه راکد ماند و هم‌اکنون حدود یک سال و نیم است که این کتابخانه به حالت تعطیل درآمده است.
 
اهمیت این کتابخانه تا بدانجاست که به‌عنوان کتابخانه مرکزی شهر مطرح بوده و منابع کتبی موجود در این کتابخانه، در دیگر کتابخانه‌های استان وجود ندارد.
 
کتابخانه‌ی شهدا جلوی دید گردشگران را گرفته است!!!

شهردار بندرعباس، که این روزها مشغول رایزنی برای بقاء در سمتش است، اسفندماه سال 89 در گفت‌وگو با ایسنا پیرامون این مساله، با وجود این‌که خود را نارحت می‌دانست، گفته بود که این کتابخانه علاوه بر قرار داشتن در مسیر توسعه‌ی بلوار ساحلی، سبب جلوگیری از دید گردشگران برای مشاهده‌ی دریا می‌شود!
 
وی هم‌چنین گفته بود که ترجیح داده‌ایم با تخریب این کتابخانه، فضای به جا مانده را به یک پارک تبدیل کنیم تا چشم‌اندازی دلپذیر از نماد شهر بندرعباس و دریا برای مردم به ویژه گردشگران جلوه کند!
 
از همه‌ی اینها که بگذریم، در مقاطع مختلف مسوولان کشوری و استانی از تخریب نکردن این بنا سخن گفته بودند.
 
از تخریب کتابخانه به دست شهرداری جلوگیری شده است
 
«منصور واعظی»، دبیرکل نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور در سفری به استان هرمزگان در اواخر سال پیش، به خبرنگاران هرمزگانی گفته بود که:« طبق توافقنامه با مسوولان نه تنها کتابخانه‌ی شهدای بندرعباس تخریب نمی‌شود، بلکه فعالیت آن یک بار دیگر از سر گرفته می‌شود.
 
وی هم‌چنین در همان نشست کتابخانه‌ها را، به نوعی، هویت یک شهر دانسته و اظهار کرده بود: کتابخانه‌ی شهدا نخستین کتابخانه‌ای است که در بندرعباس احداث شده و یکی از کتابخانه‌های اصلی این شهر است و ما خواهان این هستیم که این کتابخانه بار دیگر فعال شده و از تخریب آن توسط شهرداری بندرعباس جلوگیری شود.
 
واعظی با تاکید بر این‌که با تخریب هیچ کتابخانه‌ای در هیچ نقطه‌ای از کشور موافقت نمی‌کنیم، مگر این‌که در موارد بسیار معدود شرایط استثنایی برای یک کتابخانه وجود داشته باشد، تصریح کرده بود: کتابخانه‌ی شهدا نیز به عنوان نخستین کتابخانه‌ی بندرعباس، نوعی پیوند فرهنگی با این شهر دارد و تخریب یا تغییر کاربری آن تصمیم خوبی نبود و قرار شده تذکرات لازم برای فعالیت مجدد این کتابخانه به شهرداری بندرعباس داده شود».
 
علاوه بر دبیرکل نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، مدیرکل کتابخانه‌های استان هم‌چنین رییس اداره‌ی کتابخانه‌های بندرعباس نیز در ماه‌های اخیر از تخریب نکردن یکی از کتاب‌خوان‌ترین کتابخانه‌های عمومی کشور سخن گفته بودند.
 
«محسن زینلی‌تختی»، مدیرکل کتابخانه‌های عمومی هرمزگان اوایل مردادماه در واکنش به فشارهای رسانه‌ای فرهنگ‌دوستان بندرعباس، در مصاحبه‌ای اعلام کرد که«با توجه به قانون کتابخانه‌های عمومی، هرگونه تغییر کاربری یا تخریب کتابخانه از جمله کتابخانه‌ی شهداء بندرعباس، باید به تایید هیئت امنای کتابخانه‌های عمومی کشور برسد».
 
وی با اشاره به رأی کمیسیون ماده‌ی 100 شهرداری مبنی بر تخریب این کتابخانه برای توسعه‌ی بلوار ساحلی، چنین توضیح داد: در تاریخ سوم خردادماه سال 91 جلسه‌ی کمیسیون ماده‌ی 100 شهرداری تشکیل و در آن جلسه رأی بدوی به تخریب کتابخانه‌ی شهدای بندرعباس صادر شد و به امضای نمایندگان وزیر دادگستری، وزیر کشور و شورای شهر نیز رسید.
 
این مقام مسوول در اداره‌کل کتابخانه‌های عمومی هرمزگان اظهار کرد: بر اساس رای این کمیسیون فضای کتابخانه‌ی مازاد بر مجوز ساخته شده و به طور کلی در حریم 60 متری دریا قرار دارد.
 
وی در ادامه گفت: کمیسیون ماده‌ی 100 شهرداری در تاریخ بیست و چهارم تیرماه سال 92 طی نامه‌ای رای کمیسیون را به اداره کل کتابخانه‌های عمومی استان ابلاغ کرد و نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور نیز در تاریخ سی‌ویکم تیرماه لایحه‌ی اعتراضی را به دبیرخانه‌ی کمیسیون ماده 100ارسال کرد.
 
مدیرکل کتابخانه‌های عمومی استان هرمزگان خاطرنشان کرد: شهرداری بندرعباس توافقنامه‌ای را برای تغییر کاربری کتابخانه‌ی شهدا به اداره‌کل کتابخانه‌های عمومی هرمزگان پیشنهاد داده، اما با توجه به قانون کتابخانه‌های عمومی، هرگونه تغییر کاربری یا تخریب کتابخانه باید به تایید هیئت امنای کتابخانه‌های عمومی کشور برسد.
 
هشدار 20 فعال فرهنگی، در برابر تخریب می‌ایستیم

به گزارش ایسنا، بیش از 20 نفر از فعالان فرهنگی و هنری هرمزگان در بیانیه‌ای نسبت به عواقب این تصمیم جنجالی مسوولان شهری، هشدار داده و اعلام کرده‌اند که در برابر تخریب این مکان فرهنگی می‌ایستند.
 
بر اساس این گزارش، در متن کامل این بیانیه چنین آمده است:

«وضعیت فرهنگ در هرمزگان ره به کجا دارد؟ البته که می‌توان با استفاده از ابزار رسانه و تبلیغات کاذب، وضعیتی متعالی برای این فرهنگ قایل شد. اما با مشاهداتی که از واقعیتی تلخ حکایت دارد، چه می‌کنید؟
 
هنرمندان بارها نگرانی خود را از وضعیت نابسامان فرهنگ و هنر در هرمزگان بیان داشته‌اند. آنها این زنگ خطر را سال‌ها پیش به صدا در آوردند. اما گویا این صدا به گوش همه می‌رسد بجز کسانی که باید پس این بار بر حسب وظیفه و دغدغه‌ای که نسبت به جامعه و مردم، داشته و دارند، پنبه‌ها را از گوش‌ها بیرون می‌کشند.
 
کدام ملت است در دنیا، که چون ما به داشته‌های فرهنگی خود بی‌توجه باشد؟ همانگونه که چیزی جز آسیب‌های جدی سهم فرهنگ در این سال‌ها نبوده، مکان‌های فرهنگی، چون خانه‌ی فرهنگ و فرهنگسرای آوینی نیز از آماج تیغ‌ها در امان نبوده‌اند. و این تخریب‌ها به موازات همان آسیب‌ها ادامه دارد.
 
هم اکنون کتابخانه‌ی شهدا به بهانه‌ی حریم 60 متری دریا در آستانه‌ی نابودی است و در آینده لابد خانه‌ی شهریاران جوان به بهانه‌ی توسعه‌ی شهری.
 
این بی‌توجهی تا کجا ادامه دارد؟ حال که در پیشبرد فرهنگ نقشی نداریم دیگر تیشه به ریشه‌اش نزنیم.
 
در ادامه این بیانیه خطاب به شهردار بندرعباس آمده:

کتابخانه‌ی شهدای بندرعباس به چشم‌انداز گردشگری این شهر آسیب می‌رساند یا قلیان‌فروشان حاشیه‌ی ساحل؟ یک مکان فرهنگی که می‌تواند از همان جاذبه‌ها باشد را مُضر می‌دانید اما ریختن فاضلاب به دریا، بوی تعفن جوب‌ها، رژه‌ی ارتش موش‌ها و 1000 مورد ریز و درشت دیگر را نادیده گرفته‌اید؟
 
جناب استاندار، شما که از این تخریب حمایت کرده‌اید، چه چیز را میراث فرهنگی می‌نامید. آیا کتابخانه‌ی شهدا به عنوان نخستین کتابخانه‌ی بندرعباس که آغاز بسیاری از حرکت‌های فرهنگی را به خود دیده و صاحب پیشینه‌ی درخشان فرهنگی است را نمی‌توان به عنوان میراثی از فرهنگ برشمرد؟ شما با تخریب میراث فرهنگی یک شهر موافقید؟
 
حریم 60 متری دریا و توسعه‌ی شهری نمی‌تواند بهانه‌ی مناسبی برای تخریب این ساختمان باشد.
 
شهرداری بندرعباس که موارد بسیاری از تخلفات قانونی(مساله‌ی پارکینگ طبقاتی، بازار ستاره‌ی شهر، مجتمع سیتی‌سنتر و...) را در کارنامه دارد، چگونه دم از قانون می‌زند؟
 
اگر حریم 60 متری دریا و ممنوعیت ساخت و ساز در آن مطرح است، که بحث تخریب ساحل تاریخی سورو و ساخت همین بلوار ساحلی که حالا کتابخانه‌ی شهدا را مانعی بر آن می‌دانید، مگر چیزی غیر از تجاوز به حریم 60 متری ساحل و دریاست؟
 
به عنوان مجریان قانون بد نیست به بند«ج» ماده 6 اساسنامه سازمان زمین شهری مصوب 30/3/61 و ماده 10 قانون اراضی شهری مصوب 1360 هم‌چنین ماده‌ی 11 قانون اراضی مستحدث و ساحلی مصوب 1354 نگاهی بیندازید.
 
سه سال تمام گذشت و حالا کتابخانه‌ی 37 ساله‌ی شهدا نگران تایید نهایی حکم شهادتش است.
 
از سال 89 کمر به نابودی این کتابخانه بسته شد، یک مکان فرهنگی دیگر در لیست نابودی اما اعتراض‌های مقطعی این موضوع را سه سال به تعویق انداخت و امروز دوباره اما جدی‌تر از پیش، شمارش معکوس برای تخریبش آغاز شده است وقتی کتابخانه به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل ارتقای فرهنگ در جامعه تعطیل و 45 هزار عنوان کتابش در انبار نمور دیگر کتابخانه‌ی بندرعباس با جوندگان در حال جدال است، یعنی یا درک درستی از فرهنگ نداریم یا این‌که فرهنگ را به عنوان تاثیرگذارترین عامل در جامعه نادیده می‌گیریم.
 
با توجه به نمونه‌های عینی که روزانه شاهد آن هستیم- نه کتمان واقعیت با تبلیغاتی که در ابتدا به آن اشاره شد. وقتی یک کتابخانه تعطیل و در لیست تخریب قرار می‌گیرد، طبیعی است و باید چاقوکشی، دزدی‌های خیابانی و ناامنی بیش از پیش نمود یابد.
 
بسیاری از مشکلات امروز بندرعباس ریشه در نبود همین تفکر فرهنگی یا سطح پایین آن دارد.
 
شهردار در تخریب پافشاری و استانداری نیز حمایت می‌کند. این تنها یکی از مواردیست که می‌توان در مورد بی‌توجهی یا عدم شناخت صحیح از فرهنگ نام برد. اما این توجه نکردن تا کجا ادامه دارد؟ تا کجا باید ادامه داشته باشد؟ هنرمندان هرمزگان بارها این عدم توجه و خطری که جامعه را تهدید می‌کند را گوشزد کرده‌اند. اما انگار گوشی برای شنیدن نبوده. هر بار ما خود را ناگزیر از گفتن دیدیم و پنداشتیم که این بار نگرانی و هشدار جامعه هنری در عملکردها تاثیر دارد. اما دریغ از ذره‌ای، و این بار نیز چون گذشته ناگزیریم از گفتن، اما بیان نگرانی خود را این بار با یک پیشنهاد و هشدار مطرح می‌کنیم.
 
می‌شود گام مثبت را از همین کتابخانه و لغو تخریب آن آغاز کرد. بگذارید دوران کوتاه باقی‌مانده از مسوولیتتان آرام و با خاطره‌ای خوب از شما به پایان برسد. اما اگر گوش شنوایی نیست، امضاکنندگان این بیانیه به عنوان هنرمندانی که خود را در برابر مردم و جامعه مسوول می‌دانند، این بار و در برابر تخریب این مکان فرهنگی می‌ایستند و سکوت را جایز نمی‌دانند.
 
بر اساس این گزارش، این بیانیه به امضای 23 تن از فعالان فرهنگی و هنری استان هرمزگان رسیده است که اسامی آنان به شرح ذیل است:
 
جهانگیر سایانی(شاعر و نویسنده)/ رضا دبیری‌نژاد(نویسنده و کارشناس میراث فرهنگی)/ مهدی عطایی دریایی(نویسنده و کارگردان تئاتر)/ سعید آرمات(شاعر)/ احمد کارگران(نقاش و مجسمه‌ساز)/ محمد ذاکری(نویسنده و منتقد)/ مرتضا نیکنهاد(فیلم‌ساز)/ عبدالحسین رضوانی(عکاس)/ ناصر منتظری(خواننده و آهنگساز)/ طیبه شنبه‌زاده (شاعر)/ حسن بردال (عکاس)/ بلقیس بهزادی(شاعر)/ بهروز عباس‌دشتی‌(بازیگر و وبلاگ‌نویس) /احسان رضایی(فیلمساز)/ رضا غریب‌زاده دریایی(کارگردان و بازیگر تئاتر)/ مجید جمشیدی(عکاس و کارگردان تئاتر)/ عدنان انصاری(شاعر)/ شهاب آبروشن(فیلمساز)/ رخشنده پاسلار(شاعر)/ جواد قاسمی(شاعر)/ مهرداد امیرزاده(فیلمساز) /خیام مویدی(گرافیست و طراح)/ علی قاسمی (بازیگر).
 
لازم به ذکر است، در یک دهه‌ی پیشین بناهای معماری شاخص زیادی در بندرعباس از جمله ساختمان کارخانه‌ی خنجی، بنای فرهنگسرای آوینی سابق، خانه‌ی فرهنگ بندرعباس در حوالی میدان شهربانی و... به سرپنجه بی‌تدبیری مسوولان گرفتار شدند و حتی شنیده‌ها حاکی است طرح‌هایی برای دست‌اندازی به بناهای قدیمی صدا‌وسیمای خلیج‌فارس نیز در آینده عملیاتی می‌شود.
 
جا دارد مسوولان با اندکی تدبیر و اتخاذ تصمیمات کارشناسی و فرهنگی‌تر، مانع از میان رفتن بنایی فرهنگی و تاریخی در شهر بندرعباس شوند تا مانند فرهنگسرای آوینی که پس از تخریب و انتقال به محل کنونی دیگر حال و هوای سابق را ندارد و اهالی هنر هم‌چنان در افسوس از دست دادن این فرهنگسرا به سر می‌برند، سال‌های سال حسرت از دست دادن آن را نخوریم!
 
هنوز مشخص نیست منشاء این تصمیم و پشت پرده احتمالی آن چیست، اما به جرأت می‌توان گفت که این تصمیم نوع نگاه برخی مسوولان به مقوله‌ی فرهنگ و خصوصاً فرهنگ کتابخوانی که بارها و بارها مورد تاکید رهبری قرار گرفته، را نمایان می‌کند.

به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

انواع عضویت
پنل کاربری